عوامل مؤثر در انتخاب ساختگاه سد
هرچند در پروژههای سدسازی پایه تمام محاسبات بر تضمین موفقیت اجرای سد قرار دارد اما با وجود این مطلب تعدادی از سدها با مشکلاتی در زمان اجرا و بهرهبرداری مواجه میشوند. در ایران نیز عدم موفقیت برخی از سدها کاملاً مشهود است كه بارزترین آنها سد لار (واقع در شمال شرق تهران) میباشد. هرچند ظرفیت مخزن سد تقریباً یک میلیارد متر مكعب میباشد ولی از زمان بهرهبرداری در سال 1359 تاکنون کمتر از 3/1 مخزن پر شده است و روزانه در حدود یک میلیون مترمكعب فرار آب وجود دارد. سدهای دیگر کشور از جمله سد لتیان، 15 خرداد، مارون، جیرفت و سفید رود نیز با مشکلاتی مواجه هستند كه مهمترین آنها فرار آب و یا پر شدن مخزن به وسیله رسوبات میباشد.
عوامل مؤثر در انتخاب ساختگاه سد
موفقیت یک سد در درجه اول به انتخاب صحیح ساختگاه آن بستگی دارد. در انتخاب محل یک سد لازم است كه دو شاخص اصلی در نظر گرفته شود،
1- تأمین پایداری بدنه و مخزن
2- آببندی محدوده احداث سد.
عوامل متعددی در انتخاب ساختگاه یک سد مؤثر میباشند كه مهمترین آنها عبارتند از : شرایط توپوگرافی، ساختارهای زمینشناسی و وضعیت حوزه آبریز . تأثیر هر کدام از این عوامل در انتخاب ساخت گاه سد به شرح زیر میباشد.
شرایط توپوگرافی
ناهمواری های سطح زمین و
مورفولوژی آن معمولاً توسط نقشههای توپوگرافی نشان داده میشوند. بهترین
موقعیت برای احداث سد معمولاً جایی انتخاب میشود كه یک دره تنگ به وسیله
یک دره باز در سمت بالادست دنبال شود. دره تنگ معرف استقامت بالای سنگ
میباشد كه در مقابل جریان آب رودخانه مقاومت بیشتری را نشان داده و دره
باز محل مناسبی جهت مخزن میباشد كه ظرفیت ذخیرهسازی آب را بالا میبرد.
تأثیر شرایط توپوگرافی در انتخاب ساختگاه سد
ساختار زمینشناسی
ساختار زمینشناسی یک
محل به وسیله عواملی همچون امتداد و شیب لایهها، ساختمانهای چینخورده،
گسلها و درزهها کنترل میشود كه به شرح زیر مورد بررسی قرار میگیرند:
امتداد لایهها
در محل هایی كه لایهبندی
سنگ مشخص باشد بهتر است محل احداث سد جایی انتخاب شود كه محور سد موازی با
امتداد لایهها و یا دارای زاویه کمتری با امتداد لایهها باشد.
امتداد لایهها در انتخاب ساختگاه سد
علت این انتخاب را میتوان در موارد زیر توجیه كرد:
الف) در صورتی كه محور سد دارای زاویه کمتری با امتداد لایهها باشد امکان دور ماندن از نقاط ضعف بیشتر است.
لازم به ذکر است كه نقاط ضعف مورد بحث را میتوان به شرح زیر بیان داشت.:
- لایههای سنگی سست و ضعیف مانند سنگهای شیلی و مارنی
- لایههای سنگی دربر گیرنده حفرات و دیگر پدیدههای كارستی حاصل از انحلال توده سنگ
- لایههای سنگی کاملاً خرد شده و یا کاملاً هوا زده شده.
- گسلها و مناطق گسله كه عموماً با خردشدگی و شکستگی های زیاد همراه میباشد.
ب) در صورتی كه محور سد موازی با امتداد لایهها باشد سنگهایی با شرایط و خصوصیات یکسان در محدوده تكیهگاهها و پی سد قرار میگیرند. بنابراین سنگها رفتار مشابهی در طول محل بار گذاری خواهند داشت و پایداری سد بیشتر خواهد بود. در چنین شرایطی طراحی سد نیز سادهتر خواهد بود.
ج) در صورتی كه محور سد موازی با امتداد لایهها باشد امکان فرار آب کمتر است. دلیل آن به این صورت است كه لایهها در جهت عمود بر مسیر جریان آب قرار داشته و نفوذ پذیری در آن جهت کاهش مییابد.
شیب لایهها
به طور كلی بهتر است محل احداث سد جایی انتخاب شود كه جهت شیب لایهها به سمت بالا دست باشد یا به عبارت دیگر جهت شیب لایهها در جهت عکس جریان آب باشد.
تأثیر جهت شیب لایهها در انتخاب ساخت گاه سد
برای توصیه این انتخاب میتوان به موارد زیر اشاره كرد:
الف- از آنجا كه معمولاً تراوش آب در جهت سطوح لایهبندی صورت میگیرد بنابراین در صورتی كه جهت شیب سطوح لایهبندی به سمت بالا دست باشد امکان فرار آب کمتر است و محل احداث سد از شرایط آببندی بهتری برخوردار میباشد.
ب- پایداری پی و تكیهگاههای سد ببیشتر است زیرا كه قسمت اعظم بارهای وارده بر سطوح لایهبندی به سمت بالادست منتقل میشود.
در صورتی كه شیب لایهها به سمت پائین دست باشد امکان فرار آب بیشتر و ناپایداری سطوح لایهبندی بیشتر خواهد بود و در نهایت پایداری بدنه سد نیز در معرض خطر قرار میگیرد.




.jpg)
