رشته کوه البرز، یک کمربند چندین کوهزادى است که حوادث زمین­ساختى مختلفى را از تریاس پسین (کوهزاد سیمراید) تا حال حاضر تحمل کرده است. هنوز در خصوص سازوکار تشکیل این رشته کوه توافق واحدى وجود ندارد. برخى از محققان معتقدند که عملکرد گسل­هاى معکوس و راندگى در روبناى پوسته البرز به شکل تجمع­هاى تاقدیس­گون سبب ایجاد شکل کنونى این رشته کوه بوده است. در مقابل بعضى دیگر عنوان می­کنند که تعداد زیادى از گسل­هاى پر شیب البرز عمیق هستند و حتى پی­سنگ را نیز قطع می­کنند. منطقه مورد مطالعه در جنوب شهر مرزن­آباد در بخش شمالى البرز مرکزى واقع شده است که در آن یکى از بهترین برونزدهاى سازند کهر (قدیمی­ترین تشکیلات شناخته شده البرز) با ارتفاع حدود 3400 مترى وجود دارد. اکثر خصوصیات هندسى و ترتیبى گسل­هاى محدوده مورد نظر چون شیب زیاد با هندسه مسیر تغییرشکلى محدب به سمت بالا (براى گسلهایى که شیبى به سمت جنوب دارند) ، تغییر متناوب شیب گسل­هاى معکوس و راندگى به سمت شمال و جنوب و جوان شدن گسلهاى معکوس به سمت فرادیواره بیشتر با الگوى زمین­ساخت وارون هماهنگ است تا زمین­ساخت نازک پوسته. از سوى دیگر چپ­بر بودن گسل راندگى شمال لارک (یا گسل کجور) و راست­بر بودن گسل راندگى کندوان تداعى کننده هندسه فرارى براى سازندهاى (پرکامبرین ، پالئوزوئیک و مزوزوئیک پائینى)محصور بین دو گسل مذکور است. نهایت آنکه با مقایسه هندسه، سوى جنبش و ترتیب گسل­هاى شمالى محدوده مورد مطالعه به نظر می­رسد که پس از وارونگى گسل­هاى معکوس و راندگى، چرخشى معادل 27 درجه در خلاف جهت عقربه­هاى ساعت حول محور 120/81 در ساختارهاى شرقى محدوده مورد مطالعه نسبت به بخش­هاى غربى روى داده است.